مي خواســتـيم  

               دستانمان را رو به آسمان بالا ببريم

                صورتمان را بالا بگيريم

                نگاه از زمين گرفته و به آسمانش چشم بدوزيم

مي خواســتـيم

                 نامش را با تما م وجود فرياد بزنيم

                 و مثل همه الهي العف بگوييم

امــا...

آبرويي نمانده بود.

 

هنوز چند ماهي نگذشته

هنوز چشمانمان رنگ گناه دارد

هنوز دستانمان حال و هواي  گناه را يدك ميكشد

هنوز ............................

 

                               خدا مي داند

                               ما هم مي دانيم

به چشمكي فروختيم

تمام دارو ندارمان را

مگر دارو ندارمان چه بود

به غير از عهد و پيماني كه با خدايمان بسته بوديم

به غير از دلي كه به گرو خودش داده بوديم

..... امشب باز شرمنده اش شديم

              هرچه اشك ريختيم

                  هرچه ناله كرديم

                    هر چه دست به آسمانش برديم

            باز غمي سنگيني مي كرد

                                             ***

يا عـــــــلــــــي

                             به حرمت شبهاي قدرت

                     به حرمت تمام كساني كه خيانت نمي دانند

               به حرمت تمام كساني كه دلي نميشكنند

 

                                     بـبـخــــــش

 


 

به قلم :دنـیـــا در دوشنبه 1387/07/01 ساعت 0:11 موضوع | لينک ثابت